Ένα σπίτι που άλλαξε ονόματα, αλλά κράτησε την ψυχή του αναλλοίωτη.
Η Οικογένεια Αϊβάζη
Όπως συμβαίνει με τα περισσότερα παλιά αρχοντικά της Καστοριάς, το όνομα του πρώτου ιδιοκτήτη και κατασκευαστή του σπιτιού έχει χαθεί στο πέρασμα του χρόνου. Η ιστορία του κτιρίου καλύπτεται από ένα πέπλο μυστηρίου, καθώς οι νεότεροι ένοικοι συνήθιζαν να δίνουν το δικό τους όνομα στο οίκημα, σβήνοντας τη μνήμη των προκατόχων. Γνωρίζουμε ότι το αρχοντικό ανήκε αρχικά στην ισχυρή οικογένεια Χοντρογιάννη. Ωστόσο, η λαϊκή μνήμη κράτησε μια ιδιαίτερη λεπτομέρεια: μετά τον θάνατο του Χοντρογιάννη, το επιβλητικό κτίριο δεν πήρε το όνομα κάποιου αρσενικού κληρονόμου, αλλά της χήρας του. Για χρόνια, το σπίτι ήταν γνωστό στην τοπική κοινωνία ως «Το Αρχοντικό της Τασιάς», μια απόδειξη του σεβασμού που ενέπνεε η παρουσία της. Η σύγχρονη ονομασία του καθιερώθηκε αργότερα, όταν η κόρη της Τασιάς, η Θεοδότα Χοντρογιάννη, παντρεύτηκε τον Δημήτριο Αϊβάζη. Οι ρίζες της οικογένειας Αϊβάζη χάνονται στα βάθη του 17ου αιώνα. Ο γενάρχης της, ένας δραστήριος γουνέμπορος, ταξίδευε μέχρι τα Ιεροσόλυμα, φέρνοντας πίσω πλούτο και νέες ιδέες. Το όνομα της οικογένειας συνδέθηκε άρρηκτα με την ιστορία της πόλης όταν ο Δημήτρης Αϊβάζης, μπαίνοντας ως “εσώγαμπρος” στην ισχυρή οικογένεια Χοντρογιάννη (παντρευόμενος τη Θεοδότα), έθεσε τα θεμέλια για τη μακροημέρευση του οίκου. Το αρχοντικό παρέμεινε στην ιδιοκτησία της οικογένειας μέχρι το 1960, όταν ο τελευταίος κληρονόμος, Νεράντζης Αϊβάζης, πήρε τη γενναία απόφαση να το πουλήσει στον Δήμο Καστοριάς, διασφαλίζοντας έτσι τη σωτηρία του.
Το Αρχοντικό μέσα στους Αιώνες: Από την «Τασιά» στην οικογένεια Αϊβάζη και στο δημο καστοριασ.
Ένα αρχιτεκτονικό κομψοτέχνημα του 17ου αιώνα που στέκεται μάρτυρας της χρυσής εποχής της Καστοριάς.
Αρχιτεκτονική & “Εσωστρέφεια”
Η κάτοψη σχηματίζει ένα καθαρό “Π”, με το σπίτι να ανοίγεται προς τη λίμνη για να υποδεχθεί το φως και τη δροσιά, ενώ η βόρεια πλευρά παραμένει “τυφλή” για προστασία από το κρύο. Η αρχιτεκτονική του χαρακτηρίζεται από “εσωστρέφεια”. Ψηλοί μαντρότοιχοι, σιδερόφρακτα παράθυρα στο ισόγειο και βαριές αμπάρες μαρτυρούν μια εποχή όπου η ασφάλεια ήταν προτεραιότητα. Πέτρα, ξύλο και λάσπη δένουν αρμονικά, με τις ξυλοδεσιές (“χατίλια”) να λειτουργούν ως αντισεισμική ζώνη που κράτησε το κτίριο όρθιο για αιώνες.
Ο Ρόλος του Μ/Σ «Αρμονία»
Από τη δεκαετία του ’70, την ευθύνη για τη συντήρηση και ανάδειξη του μνημείου έχει αναλάβει ο Μουσικοφιλολογικός Σύλλογος «Αρμονία». Χάρη στο όραμα ανθρώπων όπως ο Βασίλειος Σεκουλίδης και η ακούραστη προσπάθεια των μελών του Συλλόγου, το Αρχοντικό Αϊβάζη δεν έγινε απλώς ένα μουσείο, αλλά ένα πρότυπο διατήρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς. Σήμερα, φιλοξενεί αυθεντικά έπιπλα, σκεύη και εργαλεία που συνθέτουν την πλήρη εικόνα της Καστοριανής καθημερινότητας.
ΚΑΤΟΨΗ ΙΣΟΓΕΙΟΥ
Ξυλαποθήκη-καρβουναποθήκη
Υπόγειο κελάρι τροφίμων-ζυμωτάρι
Αποθήκη
Ζυμωτάρι παλαιό
Κατώϊ κρασιών
Κλίμαξ εισόδου (βόρειας)
ΚΑΤΟΨΗ ΜΕΣΟΠΑΤΩΜΑΤΟΣ
Καθημερινός χειμωνιάτικος οντάς
Καθημερινός καλοκαιρινός οντάς
Πατάρι
Κλιμακοστάσιο
ΚΑΤΟΨΗ ΟΡΟΦΟΥ
Οντάς
Αλιακός
Κρεββάτα (κιόσκι)
Δοξάτος
Χειμωνιάτικος καλός οντάς
Μικρός οντάς (κελλάρι)
Σκάλα που οδηγεί στο καφασωτό του Δοξάτου και της Καλοκαιρινής κάμαρης